Cahyaning Ati

oleh: Tri Miati


Esemmu kang manis
Gawe atiku adhem kaya banyu udan
Kang tumiba ing wayah ketiga glandrang

Cahya matamu kang endah
Mancaraken cahya kedamaian
Cahya kang tansah dadi panguripan
Ing wengi tanpa mbulan

Ora cukup ukara-ukara
Ora cukup geguritan
Kanggo ngutapake tresnaku iki
Tresna kang tuwuh saka jero ati
Wiwit aku lair nganti aku mati
Rasa tresna iki ora bakal mati

Tresnamu banget tulus
Tresna kang ora ngarepake pinwales
Tresna kang ngalir tanpa wates

Ora cukup nganggo bandha
Ora cukup nganggo arta
Kanggo males tresanamu

Mung ukara iki
Ukara kang tulus saka ati
Kanggo males tresnamu
“maturnuwun ibu “



*Tri Miati, calon sarjana mahasiswa Universitas Negeri Semarang.